J-World

Vrijdagavond wil het mij al wel eens ontbreken aan energie. Dan leef ik enkel nog in mijn hoofd. Alsof mijn lijf al slaapt, en mijn oogzenuwen lam zijn, zodat ik starend zit te denken. Lezen? Geen concentratie voor beschikbaar. TV kijken? Er is niks op. Slapen? Eventueel, al is mijn geest nog te wakker. Iets anders doen? Nah, waar is de motivatie?

Op avonden als deze, waarop ik nota bene nog om 22u op een indoor-voetbalveld word verwacht, helpt er maar 1 ding écht om mij op de been te krijgen: geen koffie, geen andere drugs, geen honger, maar simpelweg dit.

Gisteren van het werk thuisgekomen, mezelf verheugend op een geweldig avondje cinema: Inglorious Basterds! En een geweldige avond werd het, maar dan met een andere film. Praktische obstakels en vrijdagavondgevoel hebben er immers over beslist dat ik in mijn eigen zetel Slumdog Millionaire gezien heb. Misschien heeft u ‘m al gezien, anders zeker doen: een geweldig verhaal (arme luis kan miljonair worden met een TV-show), drama (de scene met de lepel), suspens (het foute antwoord), india (een waardig personage op zichzelf), humor (de taj mahal), babes (mocht ik niet vallen op bloedmooie roodharige deernes, kon freida pinto mij misschien wel krijgen), actie en uiteraard een goede afloop (of mocht ik dat niet verklappen?).

meer wil een mens toch niet op een vrijdagavond?

(jawel: inglorious basterds; maar dan in een filmzaal voor mij alleen, zonder last van andere mensen).

dus als u ook eens misantropisch bent: go see the dvd-boer.