J-World

Ik zag onlangs de (basketbal-)film Coach Carter (een mens moet iets doen met zijn vrije tijd, nietwaar?) en daarin kwam devolgende quote voor:

Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness that most frightens us.

Sindsdien spookt deze gedachte door mijn hoofd. Ik raak er maar niet uit of het klopt of niet. Bij mij lijkt het op het eerste zicht immers vaak wel zo, dat ik vrees voor de mislukking. Al schuilt er diep in mij zeker ook iemand die vindt dat hij alles kan - als hij het maar probeert. En zou daar dan de clou zitten? Misschien is het wel zo dat ik of men of jij of hij bang is voor wat er zou gebeuren als iets waar je van droomt ook écht gebeurt. Met andere woorden, dat acties ook hun gevolg hebben.

Het is natuurlijk wel heel handig om uw faalangst uit te leggen als ‘ik ben niet bang om te mislukken, maar bang om te lukken’.

- waarom ruikt alles naar frituurvet en bicky-saus nadat ik gesport heb?

- het is echt al lang geleden dat ik aan sport deed als mijn T9-woordenboek het woord gesport niet kent

- zouden zwarte mannen zich stiekem niet doodlachen om het feit dat ze erin geslaagd zijn de mythe te verspreiden dat ze groot geschapen zijn wanneer vrouwen hen net iets langer dan nodig aanstaren?

- u hoeft zich niet af te vragen hoe ik aan bovenstaande gedachte kwam 

- er zijn zoveel mensen,en geeneen daarvan lijkt op een andere.

- sommige van die mensen nemen vreemde poses aan op de trein

- in hoe verre heeft de moderne technologie zoals gsm en internet bijgedragen tot de algemene opgefoktheid van onze samenleving?leve de constante nood aan nieuwe impulsen

- is het simpele feit dat heel het bovenstaande typte op mijn pda met keyboard daar niet het beste bewijs van?