J-World

Het nieuws van de dag is dat ik voor het eerst in een nogal lange tijd een CD gekocht heb. Meer dan 1 zelfs. (Voor de geïnteresseerden: The Blackbox Revelation - ik ben fan sinds de begindagen en Raymond Van het Groenewoud - ik leefde nog niet in zijn begindagen, maar plan mijn schade stap voor stap in te halen) En samen heb ik daar 25 euro voor betaald. Ik kan mij een tijd herinneren waar ik daarvoor ongeveer 50 euro zou moeten betaald hebben. Ik zit heden ten dage met een dubbel gevoel. Mijn (en allicht ook uw) niet-CD’s kopen heeft er enerzijds namelijk voor gezorgd dat begrippen als ‘den Bilbo’ de laatste jaren niet overleefd hebben, dat de goedkope ketens zoals MM nu de prijs zetten (en misschien deels ook helaas het aanbod. The Drums vond ik bvb niet), en dat bepaalde artiesten allicht minder rijk geworden zijn dan ze dat x jaar geleden zouden geworden zijn. Anderzijds vind ik dat de ‘muziekindustrie’ het zelf wel gezocht heeft ook (20 euro voor een schijfje plastic is véél - al betaal ik voor een boek eerlijkheidshalve evenveel) en voel ik mij dus maar matig schuldig. En ben ik blij dat MM bestaat, zodat ik nu ook nog eens naar muziek in een ongecomprimeerd formaat kan luisteren tegen ‘normale’ prijs. Mét afkrabhoesje (BB) /lelijk sleeve-ontwerp (RvhG). Als de muziek maar goed is.