J-World

Waar is den tijd? Waar is de rock’n roll? hoort men de welbekende Fixkes, immer terend op nostalgische gevoelens en hoe het vroeger beter was, heden ten dage zingen. Het ene heeft wellicht niks met het andere te maken, maar toen ik vanmorgen op het stationsperron (uitzicht : zie hieronder) stond, schoot mij plots te binnen dat ik vroeger (waar is den tijd, inderdaad) Zero van de Smashing Pumpkins een fantastisch nummer vond. Al was het maar om mezelf te wentelen in zelfmedelijden, te genieten van snedige gitaren, kijken naar lelijke mensen en het übercoole ‘Wanna go for a ride?’ (alsook: god is empty, just like me) in mijn tienerjaren. Met dank aan youtube kan een mens dat tegenwoordig (waar is den tijd?) allemaal instant herbeleven. Behalve dan de geweldige puberpijn. Die is weg. Want intussen blaak ik van het zelfvertrouwen. En heeft zelfs mijn blog (ja, dit ding hier) een eigen facebook-fanpage (massa’s fans, ik geef het toe. waar wacht u op?) en waag ik het erop mijn ietwat swingende (uit de pan, indeed) gewicht met u te delen, tegelijk met de ambitie daar een dalende curve van te maken tegen  begin april, maar daar leest u binnenkort meer over. Right on.

En nu is het wachten op de val. U kent dat wel, van die hoogmoed. Al kan ik op dat moment uiteraard weer genieten van Zero. En zo is de cirkel rond. Zoals gewoonlijk.