J-World

Zowat 10 jaar geleden spendeerde ik mijn laatste schooldagen in het beroemde hemaco in Dendermonde (waarvan ik er een aantal in het studielokaal heb doorgebracht, maar dat is een ander verhaal). Op dat moment had ik er 6 jaar ‘college’ opzitten in de ’stad van het Paard’. Op een of andere manier heb ik toen in mei de beroemde Ros Beiaard-ommegang gemist (eerlijk: ik weet echt niet waar ik 10 jaar geleden was).

Blijkbaar is mijn dendermonde-gevoel in die zes jaar middelbaar, en de tien jaar die erop volgde, toch gegroeid en aanwezig gebleven. Want hoewel ik een rustige zondag wel op prijs gesteld zou hebben, klonk in mijn hoofd het oh zo bekende RosBeiaard-lied al enkele dagen, en was er ergens toch een drang in mij om samen met de ‘dendermondenaren’ trots en massahysterisch te gaan wezen om een traditie die al eeuwen meegaat (600 jaar). En dus mijn afwezigheid van 10 jaar geleden goed te maken door DMD te verblijden met mijn aanwezigheid. Wij dus goedgemutst de trein op deze namiddag, en klaar om weer, wind en mensenmassa’s te trotseren voor de Dendermondse trots.

Wat volgde was niet, zoals in de goede oude dagen, een festijn van bier en idioterie (daar zorgen intussen andere generaties voor, heb ik gemerkt), maar een rustig wachten, wachten, wachten, een praalstoet aanschouwen (over een legende die ik blijkbaar toch niet zo goed ken) en een redelijke climax, toen na enkele uren het enige echte Ros Beiaard (met zijn 4 ridders die toch al enige tekenen van vermoeidheid vertoonden - ge zou voor minder) begeleid door zijn fanfare voorbijtrok. Joepie!

(en dan snel naar huis in Gent - een echte deirremonneneir zal ik wel nooit worden)

Ik ben een goeie maand geleden 28 geworden… op zich geen ramp, maar blijkbaar toch een teken dat ik ouder word, en dat zich dat meer en meer laat voelen.
Zo kunnen de zomerfestivals mij voor het eerst sinds mijn 14e niet meer boeien (al heb ik wel spijt van het missen van QOTSA en eels), is mijn linkse reflex bij verkiezingen aan het afbotten en blijk ik na een serieuze inspanning meer en meer platte rust nodig te hebben…
Dat wordt dus bang uitkijken naar het dertig worden. En hopen dat de slijtage zich niet te hard doorzet. Joy!
(en zal ik mij troosten met de gedachte dat er andere dingen voor in de plaats komen. Huisje kindje kindje, anyone?)

Op 24 uur tijd heb ik, onbesliste (maar stiekem weet ik het wel al) kiezer, 2 ’stem-advies’-enquëtes ingevuld. Enerzijds die van VTM, anderzijds de stemtest van De STandaard. Resultaat van de eerste: Michel Vandenbosch is mijn beste vriend (ik deel de meeste meningen (en ook nuances - ook fijn om zien) met deze man). Resultaat van de tweede: Groen! - CD&V - Open VLD - … en net zoals de voorbije jaren blijken de verschillen tussen de partij-scores onderling (om het nu maar zo te noemen) zeer beperkt te zijn. Of: ik verschil met allemaal wel op een aantal punten van mening (oh, Spirit, where art thou ?)

Wat leren we hieruit?

1. Dat het moeilijk kiezen wordt. Geen enkele partij die 100% aan mijn wensen voldoet.
2. Dat sommige partijen hoger scoren dan ik dacht (tsjeven? komaan!), en omgekeerd. Misschien veranderen mijn principes en standpunten dan toch doorheen de tijd.
3. Dat het moeilijk is om die fucking stemtest genuanceerd in te vullen. Ik vind bv. dat zonnepanelen zeker niet overgesubsidieerd moeten worden. Isolatie en bouwschil-renovaties etc. daarentegen…
4. Dat ik nog wat huiswerk heb om tegen half juni een gefundeerde stem te kunnen uitbrengen.

En u?

het is 4 of misschien zelfs 8 jaar geleden. maar in die tijd had sporza (dus het zal wel 4 jaar geleden zijn, gezien sporza nog maar bestaat sinds 1996) een fantastisch WK-spel: de voetbalbeurs, inclusief quiz. bedoeling van het spel: zoveel mogelijk punten pakken, door spelers op het juiste moment te kopen en te verkopen en hopen dat ze goed presteerden (extra punten - of in het omgekeerde geval, zo snel mogelijk verkopen). en ik was daar dan nog heel goed in ook (of ik had teveel vrije tijd (examens zeker?) + snel internet om op het gepaste moment te reageren).

laat ons hopen dat ze dat binnenkort terug snel online zetten. de fantasy football dingen van de fifa (en mc-do zelf) kunnen mij immers niet zo hard boeien.

gelukkig zijn er nog altijd de WK-prono’s: gokken op de uitslag van zuid-korea vs. griekenland, ghana - australië en algerije - slovenië. superspannend. zolang nederland maar geen wereldkampioen wordt.

Wat zou u doen, als er plots niet 1 keer maar 2 of 4 keer uw loon (of beter, uw werkloosheidsuitkering, in dit geval) op uw rekening staat? Alles meteen uitgeven? Snel van die rekening halen en elders stockeren? Of toch maar eens informeren bij de bank of de betaler vanwaar dit extra geld komt…

Wat mij betreft: het laatste.

Dus ik vraag mij af waarom de ACV plots zoveel ’spel moet maken’ om de fout van de bank (teveel keren de uitkering uitbetaald, en nu het geld terugvragen) en zich even lekker beenhard moet opstellen (ook al verdient Dexia misschien wel wat kritiek in dezen). Het zal wel een of ander verkiezingsmanoeuver zijn zeker?

DeRedactie.be

Met dank aan het nieuwe speelgoed, nieuwe experimenten onderweg. Met onder ander bovenstaande vintage kantoor-uitzicht te Brussel. Simpel als het machien alles voor u doet.

Tips voor (andere) fijne android-apps zijn bij deze welkom.

Wat leert ons bovenstaande grafiek (evolutie gewicht van februari tot mei) ?

Dat ik verdik als ik mij niet weeg. Of dat mijn weegschaal beïnvloed wordt door ze te gebruiken en telkens lager gaat wegen.

En vooral dat ik nog een lange weg te gaan heb, en dat mijn jojo-beweging nog meer neerwaarts moet gaan. The fight continues.

Ik kan niet wachten tot onderstaand speelgoed deze week bij mij toekomt. Happy happy, joy joy.

How low can you go… hoe groot kan het aandachtshoer-gehalte van 1 enkele persoon zijn? Walgelijk.

Aftredend eerste minister Yves Leterme is een fervent supporter van Standard. Toch nodigde hij kersvers landskampioen Anderlecht uit in zijn ambtswoning om er de dertigste titel van de recordkampioen te vieren. En het onvermijdelijke gebeurde: Leterme trok een gehandtekend shirt van Anderlecht aan. Benieuwd wat ze daar op Sclessin van denken…

Het Nieuwsblad - Leterme laat Standard (even) zitten.

Ik heb de laatste weken het genoegen gehad wat meer op de baan te zijn met de auto en heb bijgevolg wat meer naar de radio kunnen/mogen luisteren. Enig nadeel: het viel me op dat er veel reclame is op de radio (voor iemand die tegenwoordig enkel krant, internet en opgenomen digibox-programma’s consumeert qua media).

Op zich is dat uiteraard niks nieuws. Meer zelfs, het is altijd zo geweest. En dat brengt mij naadloos bij een reclame-campagne die ook ‘altijd zo geweest is’, in de zin dat ze mij telkens gigantisch hard IRRITEERT. Toegegeven, ik erger mij snel, en ik vind er hemels genot in om dingen af te breken en niet goed te vinden, of mij ergens in op te jagen.

Maar die godverdomde achterlijke FLAIR-reclames (deze keer ivm zonnebrillen en het weer) brengen echt het slechtste in mij naar boven, in die zin dat, mocht er geen zap-toets aan mijn radio zitten (hoewel, van stubru naar radio 1 en terug, ik kom ze overal tegen) ik het ding wellicht al lang stukgeslagen had. Er valt niet aan te ontsnappen (véél is op zich niet erg, als het maar goed is, maar dat is het dus niet). Dat toontje, alsof vrouwen per se zich verheven voelen boven mannen, alsook boven de hele wereld, en dat ze wel eens even alles gedaan kunnen krijgen als ze het maar ‘op de vrouwelijke manier’ (lees: zagen, onderhandelen, smeken, charmes uitspelen)… om te kotsen.

De mini-mini-enquête hier thuis is iets te beperkt om een algemeen beeld te krijgen, en blijkbaar bestaat er nog geen facebookgroep die de radioreclame van Flair haat, dus vraag ik het bij deze maar aan u (m/v zijnde): spreekt die reclame u wel aan, of haalt ze u het bloed vanonder de nagels?
(wat mij met een gebrek aan enthousiasme doet denken aan een van de vorige Flair-campagnes over fucking gelakte nageltjes en de paniek die daarvoor nodig bleek te zijn)

PS: i’m back by blog-demand. en ik geef het toe, de schrijfstijl en het vormen der gedachten heeft enige oefening nodig om weer enig niveau te halen. desalniettemin moeten ergernissen nu eenmaal uit mijn hoofd, vormgegeven of niet.