J-World

De game van het jaar is: Machinarium! Pas onlangs ontdekt, en nu ideaal speelplezier voor druilerige lege dagen (voor zover die er zijn).

Check zelf de demo out!

Toppers uit 2009:

CD’s : Het motto hier was ‘veel gehoord, weinig onthouden’, met onder andere Arctic monkeys, nouvelle vague, team william, sophia, whitest boy alive, air, franz ferdinand, them crooked vultures, pearl jam, raveonettes… . Het opvallendste feit van 2009 is allicht dat ik dit jaar amper 1 of 2 cd’s gekocht heb. Het spijt me. Wel gehoord en goed bevonden:

• Bill Callahan - Sometimes I Wish We Were an Eagle. U kent de man ongetwijfeld niet, maar hij is op zijn onbekende eentje verantwoordelijk voor de meest gebalde, directe, en sfeervolle melancholie-cd van het jaar. Check it vooral out. En geef het enkele luisterbeurten. En ik wed dat u er vervolgens op gepaste momenten naar zal teruggrijpen. Graag gedaan.
• The XX - XX. Uiteindelijk ook hun weg gevonden naar het ‘brede publiek’ (ik mag het toch hopen voor u), maar in het voorjaar was dit toch wel een Ontdekking. U kent het wel, 1 song eens horen, verder zoeken online, ganse CD beluisteren en beseffen dat het gedaan is voor ge het weet (het ding duurt ook maar 40 minuten). Sfeervol, anders, mooi in elkaar passend. Me like it. Maar ik haat ze nog steeds omwille van het afzeggen van hun concert in Brugge wegens ‘vermoeidheid’. Alsof wij niet moe zijn.
• Eels - Hombre Loco. I love Eels. No further comments needed.

Buiten categorie: The bronx (wegens uit 2008), Editors (wegens allicht goed, maar nog niet goed beluisterd) en Nirvana Live at Reading (heel raar om jeugdmuziek eens in een andere, live, uitvoering te horen na al die jaren) wegens nog te recent.

Songs: Bonkers !  The look you give that guy ! Papillon !

Boeken: Een top 5 maken is niet moeilijk. Ik heb immers slechts 6 boeken gelezen dit jaar (shame on me) en ik vond ze allemaal goed (al heb ik 1 en 4 nog niet uitgelezen).

• Hoe ik nooit de ronde van Frankrijk won
• De Witte Tijger
• Kill your friends
• The Death of Bunny Monroe
• Het Leven van Pi
• De eenzaamheid van de priemgetallen

Beste tv: Zonde van de zendtijd! Exqi Sport met RAFC op tv. Mag ik u kussen? voor het te geforceerd, te voorspelbaar en te cliché werd (met alle respect voor dhr. Geubels)

Grootste ergernissen: het succes van CD&V en N-VA, de algehele inertie in ons werelddeel, de onmogelijkheid een goede krant te kunnen lezen (DM staat vol fouten, DS staat vol gezaag), de lengte van het journaal en dat elke broer van de schoonzus van de getuige zijn uitleg mag komen doen, niks mag en alles moet, dat Twitter zogezegd een interessant fenomeen is, dat Facebook geen ‘dislike’ of ‘hate’-knop heeft, dat Antwerp nog altijd niet leeft of dood is, dat Kim Clijsters nog leeft en in de publieke belangstelling staat, mensen die hun secretaresse vier keer per dag laten bellen voor gezever

Op dit eigenste moment, zo op een woensdagavond, alleen gezeten in mijn zetel, is dit mijn tijdloze top 5, waarvan er morgen allicht weinig zal terug te vinden zijn in de echte StuBru-tijdloze:

• Help - Channel Zero staat voor jeugdsentiment. omdat nostalgie niet het juiste woord is. en omdat ik uitkijk naar het concert in januari.
• Debaser - Pixies vonden volgens mij de hard/soft dynamics uit. en waanzin rulet.
• A moment of clarity - Therapy? is wel degelijk nostalgie. absoluut. maar A moment of clarity is ook gewoon een topnummer op een geweldige cd.
• Love will tear us apart - Joy Division blijft uniek. ondanks de verwoede pogingen.
• Blitzkrieg Bop - The Ramones halen het dit jaar nipt van The Sex Pistols.

En er zijn nog zoveel schone, schone nummers, die ik voor mijneigen ga houden.

Bij deze al het beste voor 2010. Starring Els, mezelf, en de échte, van Mattel.

Voor de liefhebbers, zo ziet mijn been er langs de binnenkant uit.

(de witte lijn is de bovenkant van mijn been. de zwarte bollen zijn het ‘kwaad’. (al valt het kwaad blijkbaar wel mee, kwestie van u gerust te stellen))

Omdat wij soms ook wel van tradities houden, alvast mijn eerste lijstje van 2009. De optredens!

1. Faith no more  op Pukkelpop.

Ik verwijs naar deze link voor meer commentaar. En voeg daar enkel dit aan toe: Rock ‘n Roll, baby! Old school beats new style. En meer van die platte clichézinnen.

2. Sophia @ Minnemeers

Indien er verschillende categorieën zouden bestaan, zou dit optreden allicht ook op nummer 1 staan. Het verslag staat hier. Het juiste woord dat het volledig beschrijft is allicht Magisch.

3. Franz Ferdinand  @LottoArena

Ook hier heb ik, geheel toevallig, een blogpost over geschreven. Ziehier! Een greatest hits show zoals een greatest hits show moet zijn: voortjakkerend, de ene na de andere, feestje, herkenbaarheid. Jepla!

Top 5 : wordt vervolledigd door 2 AB-concerten in het voorjaar: The Whitest Boy Alive en The Notwist.

Net buiten de prijzen gevallen: Blackbox Revelation (allicht is er al enige gewenning opgetreden bij mij) en Wilco (de arrogante gitarist verbrodde mijn feestje halfenhalf)

Ontgoochelingen van het jaar: Nouvelle vague in de Minnemeers, de shitload aan mensen die Cactus iets minder heerlijk maakte dan de voorbije jaren (in combinatie met de loden hitte, toegegeven), The Offspring (playback jeugdsentiment), dat ik Bill Callahan op Pukkelpop slechts 10 minuutjes gezien heb in een overkookte tent

To be continued met andere lijstjes! Ook op aanvraag.

ik loop hier al een tijdje mee, maar nog geen tijd gehad om het verder uit te zoeken.

ik vraag mij af hoe het been van mijn tegenstrever in die voetbalmatch er intussen uit ziet..

(laat de grapjes van de beenharde verdediger of het uitschuifbaar been maar komen)

Speciaal voor Bart, nog wat sfeerbeelden uit het leven van mezelf.

1) Wandelen in de sneeuw, bij gebrek aan taxi. En vooral bij gebrek aan initiatief bij de Waalse overheden om hun fucking wegen te strooien wanneer het sneeuwt.

2) Mijn bureau voor vandaag is RUIM (en warm) (en heeft uitzicht op de sneeuw ipv de vuile straat).

Het is zeer bevreemdend om op wat ongeveer de koudste dag van het jaar lijkt, iemand om 6u ’s ochtends in t-shirt en korte broek te zien rondlopen in Gent-Sint-Pieters.

En de trein is altijd een beetje reizen. Groot was mijn verbazing toen na een halfuur rijden de aankomst in Verviers werd aangekondigd.

Helaas bleek het toch gewoon Brussel-Zuid te zijn. Waarna een uitermate spannende werkdag volgde.

Vandaag was ik in Brussel. En na een drukke periode (die nog niet gedaan is, maar net daarom) heb ik mezelf getrakteerd op een vervroegd kerstcadeautje. En op een voorschot op de big return to Brussels die ik, of beter, wij, binnen een considerabel aantal maanden zullen ondernemen.

Of uude ni good? - Het levend Brussels dialect. Met allerlei rare en typisch Brusselse woorden, met  verklaring en links naar andere dialecten etc. Fantastisch