J-World

Net uitgelezen: Kill your friends, van John Niven, die zelf ook nog in de muziekbusiness gewerkt heeft en een boek geschreven heeft over het zeer decadente leven van een A&R-guy (iemand die nieuwe artiesten ontdekt en zorgt dat hun plaat uitkomt) in de jaren ‘90 in Londen. Lees: coke, alcohol, seks, een beetje rock’n roll en af en toe een heel klein beetje muziek.

Het boek is… entertainend, dat wel. Grote literatuur kunnen we het niet noemen. Al zijn er allicht mensen die American Psycho, waar dit boek duidelijk heeft naast gelegen, wel grote literatuur vinden. Ik heb mij de hele tijd zitten afvragen: als het echt allemaal zo is, of beter was, want het boek situeert zich in de jaren ‘90, de glorieuze tijd dat Jamiroquai succesvol was, en Lady Di stierf, en ja ik ben de meester van de tussenzin, waarom heeft de man dan 10 jaar gewacht met het boek te schrijven? Want nu lijkt het allemaal ofwel gedateerd ofwel zo uit de lucht gegrepen dat het niet meer boeiend is om te lezen.

Kortom: als u geïnteresseerd bent in muziek, kickt op geweld, drugs en foute standjes, en snel boeken leest: koop dan de Engelse versie (cfr. mijn post van enkele dagen geleden ivm de Nederlandse vertaling). Als u liever een serieus boek leest en een uitdaging zoekt: doe iets anders.

Ik had nu toch verwacht dat die van den Humo, als ze het vak van raamprostituee wil leren, tenminste ook eens de praktijk ging uittesten. Jammer maar helaas, het blijkt louter een marketing-stunt te zijn.

Net als die fucking poster van die fucking baby-olifant. (De poster van Rock W is even commercieel natuurlijk, maar dat zullen we maar traditie noemen).

Wat mis ik Deng, of Mao, of wie weet wat ik allemaal mis, omdat ik het niet ken. Suggesties voor alternatieve lijfbladen zijn meer dan welkom.

Soms is werken ook gewoon plezant. Als je verlaten fabrieksgebouwen mag bezoeken bvb. Waar het enorm hard regent, waait en verlaten is. Heerlijk spooky en gevaarlijk (kwestie van geen 60m naar beneden te vallen).

Blijkbaar zijn er nog wel mensen die daar zo over denken, getuige de sporen van vreemde rituelen en stomem grafitti…

Waarom, oh waarom doe ik het mezelf telkens weer aan om een Nederlandse vertaling van een Engels boek te kopen en te lezen? En wanneer ik Nederlands zeg, of schrijf, dan bedoel ik effectief Nederlands, as in ‘van Nederland’, met leuke woorden als zwager, gozer, mobieltje en dergelijke meer. Blijkbaar is er enkel in Nederland voldoende geld aanwezig om boeken te vertalen. Telkenmale keert mijn maag ervan om. Maar er is helaas niks aan te doen. (Behalve een ‘echte’ te zijn, en mijn boeken in de originele taal lezen.)

Ondanks de grondige voorbereiding (feest onder het atomium vanaf 15u, terwijl de wedstrijd om 20u45 begon) heeft het niet mogen baten. Met dank aan Frank De Bleeckere. Alsook special thanks to de politie die mijn auto zo nodig moest wegslepen.

Heden gekocht:

• Kill your friends - John Niven

• De dagen van Lazarus - Aleksandar Hemon

weliswaar na de feiteiljke uitzending op stubru, mijn album top 5:

• Admiral Freebee - Admiral Freebee
• The Stooges - The Stooges
• Ramones - Ramones
• Tom McRae - Tom McRae
• Rage Against The Machine - Rage Against The Machine

al is het maar omdat ik zo 5 albums heb met als naam de groepsnaam.

Ik geef het toe. Ook ik, een man met een mening, verkeer in deze tijden in grote onzekerheid. De verkiezingen op Vlaams en Europees niveau staan voor de deur (jawel, slechts 2 weken scheiden ons ervan) en althans voor dat eerste vehikel heb ik geen enkel idee op wie of wat ik moet stemmen. (Voor Europa heb ik een quasi-blind vertrouwen in Bart Staes van Groen!).

Vandaag in Knack werden de Oost-Vlaamse kandidaten voorgesteld onder de titel: ‘Freya, Joke of Jean-Jacques?’ en ik dacht bij mezelf: ’shit, als ik daartussen moet kiezen, kan ik even goed niet gaan stemmen”. Net zoals zovelen, vind ik op de meeste partijen wel iets aan te merken (te hol, te wollig, te dom, …) of vind ik in ieder geval de kandidaten voor Oost-Vlaanderen (want ja, vanaf nu mag/moet ik in Gent stemmen) niet bepaald overtuigend. Wat doet een mens dan? Juist: een stemtest! Met als geweldig duidelijk resultaat:

Wat er aan klopt is de volgorde, van onderaf bekeken: VB, LDD en N-VA achteraan, gevolgd door VLD. De rest zit héél dicht bij elkaar, met een lichte voorkeur voor de SLP. Ik ben dan ook sociaal en liberaal. Ik zou ook voor de SLP stemmen, ware het niet dat de campagne van deze mini-partij mij absoluut niet aanstaat. U hebt ze misschien ook al gezien, de halve pagina’s waarop het gezicht van Geert Lambert staat te blinken naast een soort ‘roken-schaadt-de-gezondheid’-logo waarop expliciet wordt afgeraden om op Open VLD of de SP.A te stemmen omdat het slecht zou zijn voor uw belastingen of uw sociale zekerheid… Een dergelijke wanhopige en vooral zéér negatieve campagne gaat er bij mij niet in. Van politici mag op z’n minst verwacht worden dat ze, ook al is het vaak sloganesk en meer vorm dan inhoud, een visie hebben, en een positieve blik op de toekomst hebben of tenminste een alternatief voorstellen voor de huidige toestand.

Kortom, ik zal allicht weer uitkomen bij een mijner oude liefdes, de SP.A of Groen!, ook op lokaal niveau. Want op de CD&V stem ik niet. Nooit. En ja, dat is eerder een gevoelsmatige keuze dan een rationeel onderbouwde. Het laatste alternatief is niet of blanco-stemmen. Maar dat lijkt mij dan weer op het ontlopen van verantwoordelijkheid. Een mens moet durven kiezen. Niet?

Ik zweef nog even voort. Om na 7 juni allicht hard tegen de grond te smakken wanneer de uitslagen binnenlopen.

Paul Weller, Novastar, The Gutter Twins, Cold War Kids, Joan as police woman, Blackbox Revelation, 65days of static, Joe Gideon & The Shark, Babylon Circus, The Notwist, !!!, The Magic Numbers, Calexico, Lamb EN Joss Stone.

Stuk voor stuk namen uit de categorie ‘hm, interessante groep. geen supertopper, maar wel aangenaam om eens op een festival te zien’. En wat wil het toeval? Bovenstaande lijstje is zowat de volledige affiche van het allergezelligste Cactus-festival, alwaar ik en mijn schone begin juli weer zonder zorgen en vol vreugde zullen vertoeven. U weze gewaarschuwd.

Dat de zomer maar snel komt. Het is nodig.