J-World

De verrassing van de dag kwam heden van de IKEA. Tegenwoordig geeft men blijkbaar onderstaand item mee voor de montage van kasten.

Het is een ‘nagelhouder’. Zodat lompe mensen niet meer op hun duim zouden slaan bij het hameren van nageltjes in de achterkant van de kast.

Dat dit ding nooit meegedaan heeft met De Bedenkers…

Geert Noels schreef gisteren in De Morgen een zeer boeiend stuk over de economische crisis,en het belang van een aantal elementen in mogelijke oplossingen.zo haalt hij aan dat de maak-sectoren,als tegenpool van de diensten,voldoende aandacht en steun moeten krijgen.iets wat deels tegen mijn winkel is,gezien ik een bediende ben (al hangt mijn werk quasi rechtstreeks af van een grote maak-sector en pas ik allicht ook in zijn verhaal).hij besluit met een interessante stelling:zowel de privé als de overheid zullen een considerabele inspanning moeten leveren om door de moeilijke tijden te geraken.met als praktijkvoorbeeld:in ierland krijgen overheidsbedienden 10 procent minder loon.
Ik vraag mij bij deze af of we hier in belgië wel beseffen dat er iets fundamenteel gedaan moet worden.de overheid is meer bezig met te pompen om niet te verzuipen,dan met het dichten van het lek,of het verlichten van het schip.
En u,zou u het zien zitten met 10 procent minder loon?
Mijn persoonlijke antwoord hierop zou iets zijn in de aard van : niet als het is om in een bodemloze en vooral visieloze put te storten,zoals bvb een bad bank of het imago van de banken. Wel als het met een duidelijk omlijnd doel is,en iedereen evenveel afstaat,dus ook ons ambtenarenkorps.

Voor al mijn fans (en ik weet dat u met velen bent) is er vanaf heden: de Facebook-Fanclub! Check ze vooral out hier! Of hier! Of daar!

Erika liet me weten dat ze hoopt op minstens 500 fans tegen eind februari. U weet wat u te doen staat. (Inderdaad, eerst een Facebook-profiel aanmaken).

Disclaimer: if this bothers you, don’t read it

Nu zaterdag tussen 7u en 10u gaat stubru wat extra aandacht geven aan ‘de new wave’. Inderdaad, niet bepaald een luistervriendelijk uur, maar het moest binnen het ‘was het nu 80, 90 of 00′-programma passen. Wat meteen het hele gebeuren toch een beetje vreemd maakt, want wat lezen wij op de immer betrouwbare bron wikipedia: 

Met de term wordt zo ongeveer elke vorm van moeilijk te classificeren popmuziek uit de periode 1977 - 1988 bedoeld.

Mogen we voor StuBru dan niet stemmen op dingen die ouder zijn dan 1980? Ik vermoed dat het allemaal niet zoveel uitmaakt, en dat we dus mogen stemmen op wat we maar willen, als het maar ‘moeilijk te classificeren’ is. Wikipedia gaat nog verder in zijn uitleg over wat new wave is: 

donker, meeslepend en “zweverig” ; originaliteit en muzikale zeggingskracht belangrijker dan technische perfectie ; een tegenbeweging voor de punk

Bekendste namen die men noemt zijn :  Talk Talk, Joy Division, The Sisters of Mercy, The Cure, Depeche Mode, Echo and the Bunnymen, Billy Idol, Gary Numan, Elvis Costello, Bauhaus, Fischer Z, U2, Big Country, Visage, OMD, The Fall, ABC, The Smiths, Siouxsie and the Banshees, Yazoo, Grauzone, New Order, Alphaville, The Sound, The Alarm, Howard Jones, The Thompson Twins, Pere Ubu, The Jesus and Mary Chain, Wire, Comsat Angels en The Chameleons. Kent u er de helft van? Wellicht nog net. 

In ieder geval, met dank aan DJ Joost, vrienden van mij die over dit thema véél meer weten dan ikzelf en de CD’s van Nouvelle Vague, mijn persoonlijke top 5-lijstje.

1. Dancing with myself - Billy Idol
    
2. The Killing Moon - Echo and the bunnymen
    
3. Back to Nature - Fad Gadget
     hier klikken aub
    
4. Grinding Halt - The Cure
    
5. Isolation - Joy Division

Het is nu officieel: ik ben oud. In ieder geval te oud om nog naar grote zomerfestivals te gaan. Er is een tijd geweest dat de namen Metallica, The Killers en Placebo mij zeer vreugdevol stemden (vorig jaar zelfs nog, voor pukkelpop). Nu heb ik eerder de neiging te denken: ‘tja, Werchter, da’s niks voor mij (meer)’. En dus zal ik dit jaar thuis blijven of iets anders doen het eerste weekend van juli, en ook niet ‘voor de sfeer’ gaan. Want Coldplay komt ook. En da’s voor mij het tegendeel van sfeer. Maar dat kon u enkele posts lager al lezen.

Verder heb ik heden geen nieuws. Buiten dat 2 dagen na elkaar opstaan om 5 uur geen goed idee is, ook al is het in feite je bioritme.

PS: op Pinkpop komt ook Bruce Springsteen, en Franz Ferdinand, en Depeche Mode. Enkel de Foo Fighters kunnen mij nog richting het Leuvense krijgen.

Vandaag brengen wij op deze blog hulde aan Marcel Van Der Biest. Marcel was halfweg de jaren ‘90 mijn leraar Nederlands op het Heilig Maagdcollege. Hij kon geweldig uit zijn bek stinken. Hij was arrogant, té arrogant. Hij reed op zijn fiets alsof hij genoot van de pijn van het zadel. (Merk vooral op dat voorstaande dingen ontsproten zijn aan een puberbrein. Intussen ben ik volwassener geworden en zou ik zulke dingen niet meer denken. Of tenminste niet meer neerschrijven). 

Marcel was niet alleen de man die op een ‘bezinningsdag’ net iets te gedetailleerd beschreef hoe hij zijn orgasme bij zijn vrouw telkens uitstelde om zo het genot te verhogen. Marcel was namelijk ook de man die ons verplichtte een ‘logboek’ bij te houden: een soort knipselmap of schrift waarin we moesten schrijven wat we hadden beleefd of gedacht, of foto’s moesten plakken, of onze mening ventileren over een film of boek of iets dergelijks. Het was allicht ergens in het jaar 1996 of 1997 en dus way before de weblog furore maakte in de wijde wereld, laat staan in België. (zie oa. dit statistiekje) Marcel heeft dus eigenlijk het bloggen uitgevonden voor het bestond. En hoewel ik het toen een absoluut kutwerkje vond (en velen met mij. de dag voor het logboek moest worden ingediend, moest iedereen nog allerlei zaken beginnen uitvinden, want je moest minstens 10 ‘items’ hebben geschreven sinds de vorige keer. zo werkt het middelbaar onderwijs nu eenmaal.) heb ik er allicht toch een zekere neiging tot documenteren van mijn eigen leven aan over gehouden. Het resultaat daarvaan ziet u nu voor u. (Er zijn natuurlijk nog de oude blogs, voor zover ze nog bestaan. Misschien moet ik die eens opzoeken. Of misschien moet ik mijn oude logboek eens opduiken op zolder. Benieuwd wat daar zou instaan.)

En dit alles schoot mij vandaag, zonder aanwijsbare reden, te binnen. Dus Marcel, als je dit leest (en ergens vermoed ik dat je iemand bent die zijn eigen naam wel eens googlet), respect voor jou!

Wat ik mij vandaag, nadat ik 50 cent in een gleufje stak om een automatische deur naar het toilet open te krijgen, afvroeg was:

Welke klojo heeft in godsnaam het in zijn hoofd gehaald om geld te vragen om zijn/haar wc te gebruiken?

Enig opzoekwerk brengt mij weinig bij. Deze link spreekt van iets bij de Romeinen, en een treinstation in Pennsylvania in 1910, met als doel: ‘het betalen van de schoonmaakkosten’ en ‘een psychologische reden’. Maar daarmee weten we ook alweer dat er echt over alles een webpagina bestaat. (edit: er bestaat natuurlijk ook een wikipediapagina over.)

U las hier gisteren uitzonderlijk geen dagelijkse portie j-world, maar daar was een zeer goede reden voor. Gisteren (en vandaag - maar dat leg ik later wel eens uit) was het immers de 500e dag dat het niet gewoon j-world is, maar meer J & E World. Inderdaad, een ietwat ongewone verjaardag, maar ik en mijn geweldige Lief waren dit weekend dus 500 dagen samen. En, na een portie examens en een serieuze verhuis, moest dat uiteraard keihard gevierd worden. En wel als volgt:

Men boekt in het geheim een kamer in een luxehotel (met speciale weekend-korting inclusief ontbijt; een batje, zegt men in het West-Vlaams) in Brussel, op ‘den avenue Louise’.

Men rijdt daarheen in zijn modale auto (inderdaad, een gigantische Rolls Roys).

(Grapje, we gingen met de trein, maar dat is minder cool op foto)

Na het aankomen, moet de 5-sterrenkamer uiteraard worden geïnspecteerd en gefotografeerd. U ziet: 

Het bed:

De ‘zithoek’:

En de badkamer:

Waarin zelfs een weegschaal stond, die assorti was met de rest van het geheel.

Vervolgens checkt men de hotel-faciliteiten out. Op het gelijkvloers bevindt zich een ‘privé-club’, de meest exclusieve van Brussel (volgens het boekske), met onder andere een zwembad, sauna, hamam, massages en meer van dat lekkers. Check het vooral out, hierzo. Genieten dus!

Na de ‘inspanningen’ van de wellness is het uiteraard tijd om te eten. Dat gebeurt dan natuurlijk bij een van de beste restaurants van Brussel, de Citizen in Elsene, alwaar men onder andere heerlijke Kip Korma serveert in een immens druk en klein restaurantje (als was het een of andere refter in een overbevolkt land, maar dan met stijl). 

Na een deugddoende nacht is het tijd voor het inclusief ontbijt, dat zo uitgebreid is, dat je na 2 keer bijhalen meer dan genoeg hebt. (Zonde, want ik was nog maar halfweg het buffet.) 

En wat doet een mens verder op een zondagochtend in Brussel? Inderdaad, ronddolen op het Vossenplein, op zoek naar parels tussen de immense hoop huisraad, kledij, platen, meubels, … die ooit al eens iemand eigendom waren. En dan weer de trein op, richting huis.

Kortom, een heerlijke 500e dag, als bekroning van 500 mooie dagen. En u weet, het beste moet altijd nog komen. Maar het zal toch hard moeten proberen om dit te overtreffen. Leve wij !

Bij deze gaat de nominatie voor ‘Respect van de dag’ naar Alex James, van Blur, die volgens De Morgen beweert dat hij Coldplay geen platencontract aanbood wegens ‘te saai’. En gelijk heeft hij. Dood aan Parlophone!

check het zeker uit: planet earth, op canvas, straks.
een heel bijzondere docu-reeks, vol beelden van al het moois dat de aarde qua fauna, flora en landschappen te bieden heeft.
en het bewijs dat de bbc immens veel geld moet hebben, want de helft van de tijd zit je je af te vragen hoe ze dat in godsnaam allemaal gefilmd hebben…