J-World

Waarom het fijn wonen is in Gent? Ze zijn hier creatief op bepaalde punten. Vandaag in De Morgen: Gent overplakt wildgeplakte affiches met ‘Afgelast’, om de overlast tegen te gaan. Geweldig.

Edit: ere wie ere toekomt, het oorspronkelijke bericht komt van Apache.be

Zonet tijdens de rust van Hamburger SV (jummie!) - Anderlecht een stukje ‘voetbal op tv’ van vroeger gezien, met Rik De Saedeleer als commentator. Hoe heerlijk schalde die man vroeger door de boxen. Met dank aan - ja alweer - youtube, zijn zijn legendarische uitspraken nu ook vereeuwigd. Genieten/lachen/nostalgisch worden met ‘moet er nog zand zijn’, ‘daar issem, daar issem’, ‘ik wist het, ik wist het’ en uiteraard de ‘goaaaaaal’. Heerlijk!

yours truly staat heden ten dage in EOS. check het zelf out op deze pagina (hint: rechtsonderaan), en probeer te begrijpen wat er staat, tussen de nuanceringen door. na VTM (over asbest) en La libre Belgique (recyclage) een nieuwe stap in mijn grote media-offensief, zij het wel een nogal vulgaire (of was het ‘vulgariserend’?).

Hoe kan een mens in godsnaam vermageren als hij een geweldig lief heeft dat onderstaande geweldige, maar helaas ook calorierijke, cupcakes weet te maken?

In ons heelal is het alle dagen carnaval!

Het nieuws van de dag is dat ik voor het eerst in een nogal lange tijd een CD gekocht heb. Meer dan 1 zelfs. (Voor de geïnteresseerden: The Blackbox Revelation - ik ben fan sinds de begindagen en Raymond Van het Groenewoud - ik leefde nog niet in zijn begindagen, maar plan mijn schade stap voor stap in te halen) En samen heb ik daar 25 euro voor betaald. Ik kan mij een tijd herinneren waar ik daarvoor ongeveer 50 euro zou moeten betaald hebben. Ik zit heden ten dage met een dubbel gevoel. Mijn (en allicht ook uw) niet-CD’s kopen heeft er enerzijds namelijk voor gezorgd dat begrippen als ‘den Bilbo’ de laatste jaren niet overleefd hebben, dat de goedkope ketens zoals MM nu de prijs zetten (en misschien deels ook helaas het aanbod. The Drums vond ik bvb niet), en dat bepaalde artiesten allicht minder rijk geworden zijn dan ze dat x jaar geleden zouden geworden zijn. Anderzijds vind ik dat de ‘muziekindustrie’ het zelf wel gezocht heeft ook (20 euro voor een schijfje plastic is véél - al betaal ik voor een boek eerlijkheidshalve evenveel) en voel ik mij dus maar matig schuldig. En ben ik blij dat MM bestaat, zodat ik nu ook nog eens naar muziek in een ongecomprimeerd formaat kan luisteren tegen ‘normale’ prijs. Mét afkrabhoesje (BB) /lelijk sleeve-ontwerp (RvhG). Als de muziek maar goed is.

van sommige mensen (en vooral, hun werk - Carmen De Vos, u al dan niet bekend) krijgt ge zelf ook goesting (de zin kan ook gewoon hier stoppen.) om terug wat meer ‘artistiek’ bezig te zijn (u kent dat wel: het ziet er fantastisch uit, en lijkt niet per se moeilijk. met de nadruk op lijkt)

ofte : zoeken naar diepgang, naar andere (al dan niet donkere) hoeken, en naar expressie van wat er is, of niet is. moge de koorts mij interessante visioenen en ideeën brengen.

Tijdens de opzoekwerken voor een Singstaravond uitgekomen op volgend tjoetjoe-filmpje. Bij deze is de prijs voor ‘Respect van de Week’ uitgereikt.

Gisteren naar een cultureel verantwoorde activiteit geweest. Iemand van NTG was zo vriendelijk mij ook toe te laten op de voorstelling van de Sound of Music in het gelijknamige theater, met als extra: projectie van de teksten, zodat iedereen kon meezingen en allerlei leuke doe-opdrachten (’ah! bergen!’).

Ik denk niet dat ik me ooit al zo geamuseerd heb tijdens het naar een film kijken in een zaal. Niet alleen het meezingen, maar ook het luidop mogen leveren van commentaar op wat er gebeurt on screen was absoluut geweldig. En misschien voor herhaling vatbaar (al zie ik me nu niet meteen meezingen met andere films).

De drie mannelijke kussen die ik ervoor in de plaats moest ‘incasseren’, nam ik er dan ook graag bij.

Wat is het voordeel van om 20u bij uw 4-sterrenhotel toekomen en te horen krijgen dat uw kamer aan iemand anders gegeven is omdat ze niet per credit card was bevestigd?

Right: ze sturen u naar een 5-sterrenhotel. Eentje met een picollo, en een hal waar ge een vliegtuig kunt in parkeren, en eindeloze gangen vol tapis-plein (check hieronder), en een bar mét live pianomuziek, en een grote kamer waar ge al uw rommel kunt rondgooien en nog plaats genoeg hebt, en het personeel spreekt perfect engels (beter dan ikzelf) en is ubervriendelijk. En last but not least: ze maken er een ‘club sandwich’ klaar op volgende wijze. It’s a Sandwich Jim, but not as we know it.

(als u goed kijkt, ziet u spek, eieren, sla, mayo, toastbroad en frieten met ketchup. en geen tomaten, omdat ik dat gevraagd heb)

PS: altijd leuk om de commentaren van gebruikers te lezen, vooral de negatieve: http://www.booking.com/hotel/hr/westinzagreb.en.html

room was small for a 5 star hotel ; The behaviour of the staff in the reseption was very bad and the room was derty when i arrived ; yes, the parking charge, paying 150Eur per night, with no breakfast, parking charges are to big and stupid ; room, bathroom (terrible!), atmosphere, service, breakfast price. The hotel is hardly a 4-star one. In summary, we were very disappointed. ; gelukkig ben ik hier alleen om te werken…

Als u zich een kritische en intelligente lezer acht, kunt u bij het lezen van De Gedachte van David Van Reybrouck in De Morgen vandaag, twee gevoelens krijgen. Het eerste is ‘ha, dit denk ik ook al een tijdje’, het tweede ‘shit, hij heeft gelijk’ waarbij Van Reybrouck ons een spiegel voorhoudt.

 Zijn stuk gaat over hoe de ‘bullshit’ van het entertainment-nieuws (genre: schaamhaar van Madonna, perikelen van Britney en aanverwanten) het serieuze nieuws (genre: het overlijden van Alison Des Forges, rellen tegen de politiek van Sarkozy op de Franse Antillen). Ik verwijs u bij deze door naar de volledige tekst, Kortwieken, dat schaamhaar van Madonna, maar wil u toch enkele quotes gunnen, om u warm te maken:

Reclame is soms meer onthullend dan onderzoeksjournalistiek. Genot lijkt hier wel een mensenrecht geworden, dacht ik, comfort een basisbehoefte. Het leven bij ons: een ultieme luxe-editie. Ongemerkt zijn we tot de grootste hedonisten van de planeet gaan behoren. Tezelfdertijd lijken we ons niet eens bewust van die decadentie.

 Ik begon stilaan te begrijpen waarom die radicale moslims ons verderfelijk vinden: wij zijn gewoon verdorven. 

In plaats van de lezer te informeren over wat er speelt, laat men het de lezer zelf zeggen. … Web 2.0 heet dat. Ik vind het toch meer nul dan twee. User-generated content. Jaja, user-generated nonsense meestentijds en die stijl nemen redacties inmiddels over als de norm.

De media beginnen wat dat betreft steeds meer op politieke partijen te gelijken: instellingen die niet langer met gezag en zelfvertrouwen een visie uitstralen, maar die vooral een zo groot mogelijk publiek willen behagen en dus bereid zijn om veel, heel veel water in hun wijn te doen.