J-World

Sinds kort zijn wij weer onderweg met inbegrip van een koptelefoon voor de smartphone, zodat wij onderweg van muziekjes allerhande kunnen genieten. De artiest die het afgelopen jaar het meest passeerde is allicht Bill Callahan. Geheel onbekend voor de meesten onder u allicht (tenzij u zijn alter ego SMOG beter kent), en dat is in wezen een schande. De muziek is namelijk overheerlijk om bij weg te dromen en de emoties en de diepe stem tot in de diepte te laten doordringen… Check het vooral out!

De Morgen De Gedachte - Buren over België: Is er überhaupt iets waarvoor de Belgen hun slaap laten? (1116621).

Een zeer interessant stuk van een Duitse correspondente die deeltijds in Brussel woont. Over Begië, en zijn problemen. En vooral, over de (misvormde) mentaliteit in dit land. Lezen die handel.

Uiteraard evenzeer te lezen, en hieronder gepost door een vriendelijke volger: De Wereld is Verdwenen. Over échte problemen… Ik las overigens onlangs ook ergens de opmerking dat we zelfs niet meer bezig zijn met thema’s als defensie, buitenlands beleid, ontwikkelingshulp, …

En of het dan allemaal schrikbarend is, dat het in ons land zo “bergaf” gaat (of zou gaan)? Ik hoop van niet, en dat we allemaal wakker worden, en onze werklust en creativiteit weer ten volle gaan benutten.

Voor degenen die vinden dat ze al teveel politiek te slikken krijgen: u mag stoppen met lezen.

De Croo, A. is er niet enkel in geslaagd om de lamlendigste regering allertijden tot het verleden te veroordelen (god, en u, weet dat ik het wel heb voor rechtlijnigheid en mensen die doen wat ze beloofd hebben, zelfs ongeacht de al dan niet negatieve gevolgen), hij is er zowaar ook in geslaagd (al spelen andere media, bv. de stand van het land van DM, daar misschien ook wel mee) om de verkiezingsstrijd ook enige inhoud te geven. en dan bedoel ik ‘meer inhoud dan de spitsing van BHV, con-federalisme en diens meer’. Hij heeft immers de betaalbaarheid van de verschillende politieke programma’s op de agenda gezet.

Ik zag vandaag in het journaal, en in terzake, zowaar zelfs een aantal inhoudeiljke zaken, meer bepaald ‘concrete’ plannen over gezondheidszorg, besparingen, energie en werk en werkloosheid. Hoera!
(behalve voor Servais Verherstraeten die via een enorme trage debattechniek - hoe verademend dat ook kan zijn in vergelijking met geschreeuw en gevloek - gigantisch op mijn zenuwen werkt. enige diepgang moet kunnen Servais, maar niet zo irritant sloom. fuck you!)

Op 24 uur tijd heb ik, onbesliste (maar stiekem weet ik het wel al) kiezer, 2 ’stem-advies’-enquëtes ingevuld. Enerzijds die van VTM, anderzijds de stemtest van De STandaard. Resultaat van de eerste: Michel Vandenbosch is mijn beste vriend (ik deel de meeste meningen (en ook nuances - ook fijn om zien) met deze man). Resultaat van de tweede: Groen! - CD&V - Open VLD - … en net zoals de voorbije jaren blijken de verschillen tussen de partij-scores onderling (om het nu maar zo te noemen) zeer beperkt te zijn. Of: ik verschil met allemaal wel op een aantal punten van mening (oh, Spirit, where art thou ?)

Wat leren we hieruit?

1. Dat het moeilijk kiezen wordt. Geen enkele partij die 100% aan mijn wensen voldoet.
2. Dat sommige partijen hoger scoren dan ik dacht (tsjeven? komaan!), en omgekeerd. Misschien veranderen mijn principes en standpunten dan toch doorheen de tijd.
3. Dat het moeilijk is om die fucking stemtest genuanceerd in te vullen. Ik vind bv. dat zonnepanelen zeker niet overgesubsidieerd moeten worden. Isolatie en bouwschil-renovaties etc. daarentegen…
4. Dat ik nog wat huiswerk heb om tegen half juni een gefundeerde stem te kunnen uitbrengen.

En u?

Wat zou u doen, als er plots niet 1 keer maar 2 of 4 keer uw loon (of beter, uw werkloosheidsuitkering, in dit geval) op uw rekening staat? Alles meteen uitgeven? Snel van die rekening halen en elders stockeren? Of toch maar eens informeren bij de bank of de betaler vanwaar dit extra geld komt…

Wat mij betreft: het laatste.

Dus ik vraag mij af waarom de ACV plots zoveel ’spel moet maken’ om de fout van de bank (teveel keren de uitkering uitbetaald, en nu het geld terugvragen) en zich even lekker beenhard moet opstellen (ook al verdient Dexia misschien wel wat kritiek in dezen). Het zal wel een of ander verkiezingsmanoeuver zijn zeker?

DeRedactie.be

Ik heb de laatste weken het genoegen gehad wat meer op de baan te zijn met de auto en heb bijgevolg wat meer naar de radio kunnen/mogen luisteren. Enig nadeel: het viel me op dat er veel reclame is op de radio (voor iemand die tegenwoordig enkel krant, internet en opgenomen digibox-programma’s consumeert qua media).

Op zich is dat uiteraard niks nieuws. Meer zelfs, het is altijd zo geweest. En dat brengt mij naadloos bij een reclame-campagne die ook ‘altijd zo geweest is’, in de zin dat ze mij telkens gigantisch hard IRRITEERT. Toegegeven, ik erger mij snel, en ik vind er hemels genot in om dingen af te breken en niet goed te vinden, of mij ergens in op te jagen.

Maar die godverdomde achterlijke FLAIR-reclames (deze keer ivm zonnebrillen en het weer) brengen echt het slechtste in mij naar boven, in die zin dat, mocht er geen zap-toets aan mijn radio zitten (hoewel, van stubru naar radio 1 en terug, ik kom ze overal tegen) ik het ding wellicht al lang stukgeslagen had. Er valt niet aan te ontsnappen (véél is op zich niet erg, als het maar goed is, maar dat is het dus niet). Dat toontje, alsof vrouwen per se zich verheven voelen boven mannen, alsook boven de hele wereld, en dat ze wel eens even alles gedaan kunnen krijgen als ze het maar ‘op de vrouwelijke manier’ (lees: zagen, onderhandelen, smeken, charmes uitspelen)… om te kotsen.

De mini-mini-enquête hier thuis is iets te beperkt om een algemeen beeld te krijgen, en blijkbaar bestaat er nog geen facebookgroep die de radioreclame van Flair haat, dus vraag ik het bij deze maar aan u (m/v zijnde): spreekt die reclame u wel aan, of haalt ze u het bloed vanonder de nagels?
(wat mij met een gebrek aan enthousiasme doet denken aan een van de vorige Flair-campagnes over fucking gelakte nageltjes en de paniek die daarvoor nodig bleek te zijn)

PS: i’m back by blog-demand. en ik geef het toe, de schrijfstijl en het vormen der gedachten heeft enige oefening nodig om weer enig niveau te halen. desalniettemin moeten ergernissen nu eenmaal uit mijn hoofd, vormgegeven of niet.

Sinds 2 weken loop ik terug rond met een ouwe Nokia-gsm, ter vervanging van mijn ter ziele gegane Asus P750-smartphone/pda die niet enkel een telefoon was, maar ook een muziekspeler, gps, kantoor en fototoestel. Tijd om een nieuwe te kopen dus, maar welke? Voor de niet-techneuten onder u, bij deze een waarschuwing: u mag stoppen met lezen, want interessanter dan dit wordt het niet.

Er is immers heel veel keuze. En zelfs enig grondig onderzoekswerk op het internet (reviews, ratings, hippe sites, fora, …) levert niet echt een duidelijk beeld op. Het toestel moet ongeveer kunnen wat het vorige kon, liefst allemaal iets vlotter en fancier, maar verder zijn toeters en bellen niet per se vereist. Grootste vrees: een virtueel toetsenbord: typt dat wel goed? en analoog daaraan: een volledig qwerty-toetsenbord, is dat eigenlijk zinvol? De rest moet met onderstaande selectie wel lukken ook.

1. IPhone 3GS

Wellicht de populairste en misschien zelfs de voor de hand liggende keuze. De IPhone 3GS kan alles, wordt algemeen beschouwd als de beste smartphone op de markt en is beschikbaar. Nadelen: hij kost meer dan de alternatieven, het is een apple-toestel en dus niet per se gebruiksvriendelijk in combinatie met windows-toestellen, het gps’en is evident, het is niet per se een exclusieve keuze en plus, tegen september (of wie weet wanneer) komt er een 4G-iphone. dus misschien best wachten?

2. Een Nokia E72 en andere blackberrytoestanden

Telefoons met een volledig klavier, vooral bedoeld voor e-mail en ‘professioneel gebruik’ zoals dat zo mooi heet. Iets waarvoor ik demijne niet zou gebruiken (wegens niet continu met internet verbonden). ‘t Ziet er wel fancy uit (tenminste, de nokia - de blackberry’s vind ik persoonlijk maar niks - gevoelskwestie) vanbuiten, maar de binnenkant werkt nog op een oud besturingssysteem, en ziet er bijgevolg dus uit als een gsm van pakweg 5 jaar geleden (en ik kan momenteel dus goed vergelijken). En ja, dat is een ontgoocheling op een duur toestel. Voordeel: nokia biedt de gps-kaarten & functionaliteit sinds kort gratis aan, levenslang.

3. Dé smartphone-familie: htc’s (vroeger qtek)

Al een aantal jaren goed bezig, en zowel toestellen op android (van google) als op windows mobile (wat niet per se iets positiefs is, als ik de online-review-community mag geloven). De vraag bij deze kerels is dan wel: welk toestel kiezen, in godsnaam? er is de HD2 (met een gigantisch scherm, werkelijk indrukwekkend), de desire (nieuwste speelgoed op de markt - android, en zeer krachtig), de legend (in vergelijking met de desire iets kleiner en minder krachtig, minder mooi) en de touch pro2 (iets ouder, maar mét klavier). Zucht.

4. De outsider - Motorola Milestone

Het buitenbeentje in de reeks, wegens (bij mijn weten) niet overal zomaar te koop, en vooral in Amerika een ‘iphone-killer’ maar in Europa (België) iets minder bekend. Lijkt iets trager dan de gemiddelde HTC, is wegens zijn afkomst ook naar gps-toestanden etc. iets minder compatibel met gangbare software (tomtom), maar wel een heel sjiek ding als je’t mij vraagt.

5. Wait & see

We kunnen natuurlijk nog altijd wachten: op een nieuwe top-nokia met nieuw besturingssysteem, op de 4e iphone, op wat dell & hp nog durven toveren tegen het najaar, of zelfs wat Garmin-Asus (vanwaar mijn overleden vriend komt) nog op de markt brengt.

Uiteraard zijn alle tips en ongefundeerde meningen welkom.

De uitsmijter van het Journaal vanavond (en ook vanmiddag) ging over… Farmville. Kent u het? 80 miljoen mensen spelen het facebookspelletje blijkbaar frequent. (kijk hier).

Bedenkingen die ik als rechtgeaarde misantroop hierbij heb:

• who cares?
• is 80 miljoen veel? ik wed dat er grotere en relevantere bevolkingsgroepen te vinden zijn (honger, armoede, …)
• maakt het uit dat vrouwen het ook graag spelen? alsof dat bijzondere schepsels zijn die verder in hun leven nooit iets plezants/ambitieus/meeslepend/ontspannend/aparts/saais willen/kunnen doen
• die ene jongen in het begin lijkt mij een beetje zielig. was dat de bedoeling ? (de tv wil brood, spelen en bloed zien)
• ik schrijf bovenstaande vooral omdat ik net in de Humo een quote van Jef Lambrecht (u kent hem misschien, de ex-radio-journalist die vooral het buitenland (midden-oosten etc) aandeed) las over de westerse mens, centraal in zijn eigen oeuvre waarin de grote wereldproblemen vrijwel ontbreken. en dat de tijden uiteraard zullen veranderen.

De laatste week horen we Wouter Vandenhaute en Saartje Vandendriesche ‘reclame’ (of gezien het einddoel beter: ‘promotie’) maken voor www.1000km.be, een initiatief voor Kom op tegen kanker. De boodschap is: sluit je aan, en fiets mee met het strijdvaardigste peloton van Vlaanderen.

Ik, enthousiast fietser, en soms ook al eens sociaal geëngageerd persoon, surf naar bovenvermelde website in de veronderstelling dat ik me ergens kan registreren, een afstand kan kiezen en naargelang het aantal kilometer ik rijd, mij kan laten sponsoren (een beetje de vastentochten, zoals die vroeger in de school werden georganiseerd).

Helaas blijkt men eerst 5000 euro te moeten inzamelen vooraleer men mag meedoen. Tweemaal helaas: het blijkt effectief over een fietstocht van 1000 km te gaan, verdeeld over 4 dagen. Ik ben dus niet de doelgroep (maar wel rijke mensen, bedrijven, vriendengroepen, organisaties…). De kankerbestrijding zal het in dezen dan zonder mijn steun moeten doen.

Tenzij er iemand met mij 5000 euro op verwedt dat ik die 1000 km niet haal…

(PS: verder wens ik de actie uiteraard alle succes toe)

Mag ik het enigszins vreemd vinden dat dhr. Marc Didden, mediawatcher, columnist en vooral bezig met andere dingen (film en cultuur en zo), plots zo vaak opduikt op de TV? Of ligt het aan mij? (en blijkt die mens eigenlijk al jaren continu op tv te komen heb ik het altijd gemist?)