J-World

De prijs van geniaalste promostunt van de week gaat naar onderstaande advertentie. Koop nu, en betaal héél véél later!

Ook zelfdoders moeten soms kakken. Blijkbaar.

Joey Bonkers ontdekt de buitenwereld. En vindt dat niet per se geslaagd. Of het moet aan de kou gelegen hebben…

Het is hier redelijk stil de laatste dagen. Enerzijds omdat het leven uiteraard nog steeds belangrijker is dan het schrijven erover.

Anderzijds omdat mijn gedachten helaas dezer dagen slechts bij enkele, voor u niet echt relevante, zaken zitten.

Heeft u trouwens nog altijd last van héééél lange laadtijden voor deze blog?

De laatste week horen we Wouter Vandenhaute en Saartje Vandendriesche ‘reclame’ (of gezien het einddoel beter: ‘promotie’) maken voor www.1000km.be, een initiatief voor Kom op tegen kanker. De boodschap is: sluit je aan, en fiets mee met het strijdvaardigste peloton van Vlaanderen.

Ik, enthousiast fietser, en soms ook al eens sociaal geëngageerd persoon, surf naar bovenvermelde website in de veronderstelling dat ik me ergens kan registreren, een afstand kan kiezen en naargelang het aantal kilometer ik rijd, mij kan laten sponsoren (een beetje de vastentochten, zoals die vroeger in de school werden georganiseerd).

Helaas blijkt men eerst 5000 euro te moeten inzamelen vooraleer men mag meedoen. Tweemaal helaas: het blijkt effectief over een fietstocht van 1000 km te gaan, verdeeld over 4 dagen. Ik ben dus niet de doelgroep (maar wel rijke mensen, bedrijven, vriendengroepen, organisaties…). De kankerbestrijding zal het in dezen dan zonder mijn steun moeten doen.

Tenzij er iemand met mij 5000 euro op verwedt dat ik die 1000 km niet haal…

(PS: verder wens ik de actie uiteraard alle succes toe)

Overmorgen mag ik, samen met de gulle schenkster, die tevens mijn geweldige Lief is, naar Raymond Van het Groenewoud in NTGent. En daar kijk ik al een tijdje naar uit. Het is een aantal jaren geleden dat ik de Man (god niet) zag, toen hij nog van 2u ’s nachts tot 7u30 speelde bij Sint-Jacobs op de Gentse feesten, maar hij is een hele tijd een held. En wel omdat hij, net als zoveel van mijn muzikale helden, de hard-soft dynamics beheerst: van stevige rock ‘n roll over humor tot intimistische liefdesliedjes, gekruid met een stevige portie ‘ik doe mijn goesting’. meer moet dat voor mij niet zijn. bij deze alvast een persoonlijke top 3.

Weg met Amerika (een heerlijke aanklacht - clear my channel)

Cha cha cha (leve de veelzijdigheid - en check out, dat spelplezier!)

Keinijg (de liefde. de simpelheid. fantastisch)

Helaas geen joetoeb. Wel een klein stukje op last.fm. (tenzij u via yahoo (inschrijvend) volledig kan luisteren) (en via freerecordshop.be kan je naar nog een ander stukje luisteren). Of zing het zelf!

Het is weer de tijd van het jaar. Heden ten dage in mijn mailbox, een uitnodiging van Pukkelpop om het verlanglijstje in te vullen. Lang moeten (en kunnen) wij daar niet over nadenken:

1. eels (touren die nog? en passen die wel nog in de marquee?)
2. Bill Callahan (graag revanche voor het halfgemiste optreden in de te hete te volle tent vorig jaar)
3. The Queens of the Stone Age (geen slome Foo Fighters, geen gehypete en experimentele Them Crooked Vultures, maar rechttoe, rechtaan rokkenrol)
4. The Strokes (as far as i know zijn ze sinds februari terug in een studio gesignaleerd - dat de band van de vroege noughties nu ook de band van de vroege tienerjaren mag worden)
5. Goose (ook aant opnemen dacht ik - altijd goed voor een feestje) (al wordt het nooit nog zo goed als toen ze nog onbekend in de kleine spiegeltent iedereen anders naar huis speelden)

En omdat het een jubileumeditie is, graag volgende groepen die ooit op PP stonden: Front 242, Rage against the machine, Radiohead, Beastie boys en The White Stripes. (en dat gewoon omdat nirvana en the ramones dood zijn).

Ik ben nu 1 maand bezig met project G. Met de G van Garda, en niet van Gewicht. Desalniettemin speelt dat laatste een belangrijke rol in het goed presteren aldaar. Het resultaat van de dagelijkse strijd (al valt die op sommige dagen best wel mee, zoals u aan de knikjes naar boven kan zien) ziet u op onderstaand grafiekje. Trage maar gestage vooruitgang dus. Als ik nog zo een maand voortdoe, ga ik mijn doel misschien nog bereiken.

h

er zijn zo van die dagen. dat er niks nieuws te melden valt. dat je opstaat en gaat werken. dat de uren voorbij gaan. en je je nergens wat van aantrekt en op de gewone tijd gaat eten. dat de namiddag wordt gevuld met geblaas, gezucht, discussie en vooruitgang. dat er altijd wel iemand is die u mateloos kan frustreren door debiel gedrag en domheid. dat er gelukkig ook muziek is om de zeden te verzachten (de nieuwe admiral freebee vs de nieuwe blackbox revelation). dat er bij de thuiskomst lekker eten is. en een zetel. en liefde. en dierenanimatie.en voetbal.

vandaag was zo een dag.